گفتگویی کوتاه با استاد نورالدینی طالبی پیشکسوت شنا

اکادمی شنا ایران
مسابقات شنا جام هفته وحدت تهران
آبان ۲۴, ۱۳۹۶
اکادمی شنا ایران
برنامه کامل دور برگشت بیست و هفتمین لیگ‌برتر واترپلو
آبان ۲۴, ۱۳۹۶

گفتگویی کوتاه با استاد نورالدینی طالبی پیشکسوت شنا

اکادمی شنای ایران

نورالدین طالبی: من عاشق هستم.

شصت سال با ورزش

من از سال ۱۳۳۶ عضو تیم ملی شنا بودم. ۶۰ سال با ورزش هستم. یعنی ورزش تمام زندگی من است. در طی ۶ دهه هیچ زمان از ورزش دور نبوده ام. پدرم خیلی دوست داشت که ما ورزشکار شویم. جلال – برادرم – که فوتبالیست شد و به تیم ملی رسید و سرمربی تیم ملی فوتبال شد. برادر دیگرم هم در تنیس و اسکی ورزشکار قابلی بود.
در طی ۶۰ سال دو نکته را متوجه شدم.

۱- ورزشکاران هر زمان که جلسه دارند، آدم های خوش قول و منظمی نیستند، و به موقع سر قرار نمی روند.

۲- زمانی هم که به دکتر نیاز دارند، خیل دیر و بی موقع به دکتر می روند. چون فکر می کنند ورزشکار هستند نیاز به دکتر و دارو ندارند.

من با عشق به ورزش آمدم، چهار سال کاپیتان تیم ملی شنا بودم و چهار سال هم کاپیتان تیم ملی واترپلو. هیچ شناگری این شرایط را نداشته است. کسی که در ورزش می ماند، بدون شک عاشق است.

استخر بالا

سال ۱۳۲۲ بود که برای اولین بار پدرم مرا به استخر برد. ما در منزلمان استخر داشتیم. پدرم ارتشی بود و بسیار به ورزش علاقه داشت. بعد از آن تابستان سال ۱۳۳۰ با یکی از دوستانم به استخر امجدیه سابق رفتیم. سال ۱۳۳۳ موفق شدم کارت فنی شنا را بگیرم و اجازه استفاده از «استخر بالا» را به دست آوردم.

بلیت «استخر پایین» یک تومان بود ولی «استخر بالا» بلیتش ۵ ریال! برای اینکه انگیزه های شناگران تقویت شود، بلیت را ارزان می کردند.

سال ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵ در تیم شنای تهران عضو بودم و در چهار شنا بسیار تبحر داشتم. سال ۱۳۳۶ به تیم ملی رفتم و تا سال ۱۳۵۰ عضو تیم ملی بودم. از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۰ هم واترپلو کار کردم و در تیم ملی واترپلو کاپیتان بودم.

سال ۱۳۴۵ دکتر خطیبی اولین استخر سرپوشیده تهران را برای آب درمانی ورزشکاران ساخت و به اعضای تیم ملی شنا هم اجازه دادند که در این استخر تمرین کنند. سال بعد هم استخر سرپوشیده بانک سپه ساخته شد. از آن سال به بعد ساخت استخرهای سرپوشیده درایران آغاز شد که سر فصل مهم و تاثیرگذاری در شنای کشور بود. شناگران در طول سال فرصت تمرین داشتند، بنابراین پس از ساخت این استخرها و به دلیل تمرین های مداوم رکوردهای ایران ارتقا پیدا کرد.

وقتی شنا در ایران فنی شد

دو مربی خارجی به نام های «شالکس» از فرانسه و «زومر» از آلمان به ایران آمدند. قدرت بدنی شناگران ایرانی خوب بود و آمدن مربیان خارجی کمک کرد تا از نظر تکنیکی و تاکتیکی نیز پیشرفت کنیم.
تیم ملی واترپلو در بازیهای آسیایی بانکوک ۱۹۷۲ به مقام چهارم رسید و سپس در بازیهای آسیایی تهران قهرمان شد. دلیل این اتفاق حضور یک مربی رومانیایی به نام «نیکلای فروی» بود که از لحاظ تکنیکی بسیار به واترپلوی ایران کمک کرد. اگر می خواهیم امروز هم موفق باشیم باید از مربیان خارجی استفاده کنیم و در کنار مربیان خارجی، مربیان ایرانی را قرار بدهیم تا از دانش آنها استفاده کنند.
مناسب ترین سن برای آموزش شنا تا ۱۴ سالگی است. اوج دوران یک شناگر حداقل تا ۲۱ سالگی است. چون پس از این سن، توان بدن افت می کند و امکان موفقیت در مسابقات جهانی و المپیک وجود ندارد. من معتقدم که برای موفقیت در شنا بهترین سن آموزش در سن ۵ تا ۸ سالگی است. اگر کسی به شنا علاقه دارد اما از نظر سنی مثلا ۳۰ ساله است، شنا یاد می گیرد اما آموزش وی هیچ وقت فنی و دقیق نخواهد بود. چون از نظر بدنی و فیزیولوژی شرایط ایده آلی ندارد.

رشته های پایه در دنیا اهمیت دارد، ولی در ایران …

در کشورهای تراز اول دنیا به سه رشته؛ شنا، دو و میدانی و ژیمناستیک اهمیت بسیار می دهند. هر ورزشکاری که با این سه رشته ورزشی آشنا باشد موفق تر خواهد بود، آسیب کمتری خواهد دید و ورزیدگی بیشتری دارد. ولی متاسفانه در کشور ما به این سه رشته اصلا توجهی نمی شود. ورزش در مدارس و دانشگاه ها، محلی برای پرورش و شناخت استعدادها نیست. شما به وضعیت ورزش در مدارس نگاه کنید؟ یا مثلا در دانشگاه ها نیز کسی به ورزش اهمیت نمی دهد.
ورزشکار حرفه ای باید ذهن آرام و راحتی داشته باشد. با دغدغه فکری نمی تواند تمرکز لازم برای تمرین داشته باشد. ورزشکاری که یک ماه در اردوست باید از لحاظ مالی تامین باشد. در ایران فقط فوتبالیست ها و تا اندازه ای ورزشکاران والیبال و بسکتبال از لحاظ مالی مشکلی ندارند.
سال ۱۳۳۶ بودجه فدراسیون شنا ۳۰۰ هزار تومان بودد. با همین پول مهندس شافی مسابقات قهرمانی کشور را برگزار می کرد و مثلا از استانی مانند خوزستان، ۵ تیم به مسابقات می آمدند. تعداد تیم های شرکت کننده بسیار زیاد بود، انگیزه ها بالا بود، امروز متاسفانه هم علاقه کم است هم هزینه ها بالاست. امروز در کمال تعجب والدین نیز خیلی مشوق فرزندانشان برای آموزش شنا نیستند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *